İzotomi ND® Nedir?
İzotomi ND® bireyin nöro gelişim alanlarının oluşumunu, hangi koşullar altında güdülendiğini ve verimli olup olmadığını anlamayı amaçlayan bir kişilik envanteridir.
Tarihsel olarak 2013 yılında İzotomi 1.0 olarak başlayan bu kişilik envanteri bir Sosyal Psikolog olan Profesör S H. Schwartz’ın temel değerlerini baz alarak kişilerin yaşam şekli ve çalışma hayatı ile değerleri arasındaki ilişkiyi anlamaya çalışan bir yapı ile başlamıştır. İzotomi 1.0 kişilerin güçlü yönleri, istekleri, değerleri ve yaşam şekli arasında bağlantıyı açıklamaya çalışmaktaydı.
2017 yılında yeni bir mizaç modeli ile İzotomi 2.0 faaliyete geçti ve öz raporlama, iç tutarlılık gibi temel yapılar ile kişinin mizacını ve mizacın çevre ile etkileşimini anlatmaya, güçlü ve zayıf yönleri belirlemeye çalışan bir aşamaya geçti. Bu modelde ayrıca mesleklerle bağlantılar kurmak amacıyla Psikoloji Profesörü John Lewis Holland’ın meslek temaları ve çalışma değerleri arasındaki ilişki modelimize temel olmuştur.
2022 yılında ise diğer modellerin açıkta bıraktıkları alanları tamamlayan ve yöntemsel olarak öz raporlamadan yetkinlik ve nöro gelişim alanlarını tespit etmeye yönelik daha güçlü bir model oluşturuldu. Bugün kullandığımız yöntem Dr. Mel Levine’in Nöro gelişimsel alanlar teorisine dayanmaktadır. Özel görüşmeler ile desteklenen ve test edilen bu yeni metodoloji daha derin gözlemlere ve ölçümlere izin vermekte ve aynı katmanlarda gelişimsel olarak yüzdelik karşılaştırmaları da göstermektedir.
İzotomi ND® nöro gelişim alanlarına bakarak kişilik örüntüsünü “doğru ve tam” olarak tespit etmeyi amaçlamaktadır.
Çalışmanın amacı bireyin hangi nörogelişim alanlarında güçlü olduğunu ve bu güçlerin oluşurken hangi başarı güdülenmesini desteklediğini ve bu alanların yaşamı destekleyen faaliyetlerle nasıl ilişkilendirildiğini göstermektir.
Psikolog, yazar, raporlama uzmanı ve eğitimcilerden oluşan donanımlı bir ekiple birlikte, ölçme değerlendirme süreci de dâhil olmak üzere sürekli geliştirdiğimiz projemizi kapsamlı bir çalışma sürecinden geçirerek canlı bir sistem haline getirilmiştir ve her geçen gün ölçme konusunda daha başarılı ve tutarlı bir hale gelmektedir. Çalışmadan elde eden veriler boylamsal çalışmalarda kullanılarak bilimsel gelişim de amaçlanmaktadır.
İZOTOMİ ND® Neden Gereklidir?
Bireylerin bilişsel işleyiş farklılıklarını anlamak ve bu doğrultuda uygun gelişimsel yönlendirme yapabilmek, çağdaş nöro psikoloji ve eğitim bilimlerinin ortak hedefidir. Bu bağlamda, İZOTOMİ ND®, bireyin nöro gelişimsel yetkinliklerini değerlendiren ve bu yetkinliklerin başarı güdülenmesi ile olan ilişkisini inceleyen bir ölçme-değerlendirme aracıdır.
Modelin temel dayanağı, çocuk nöroloji uzmanı Dr. Mel Levine tarafından geliştirilen Neurodevelopmental Constructs Theory’dir (Levine, 2002). Levine’e göre, insan beyninin işleyişi sekiz temel nöro gelişimsel alanda organize olur ve her birey bu alanlarda farklı düzeylerde işlevsellik gösterir. Bu farklılıklar, bireysel öğrenme stillerini ve mesleki eğilimleri belirleyen temel etkenlerdendir.
Toplumsal İşlevsellikte Nöro Gelişimsel Farklılıkların Önemi
İnsan türünün gelişimi, bilişsel çeşitliliğin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Bireylerin dikkat, hafıza, motor koordinasyon veya sosyal etkileşim gibi farklı alanlarda güçlü olması; iş birliğini, uzmanlaşmayı ve kolektif üretkenliği mümkün kılar (Levine, 2002; Gardner, 1999). Bu nedenle, eğitim ve yönlendirme süreçlerinin her bireyin bilişsel profiline uygun şekilde yapılandırılması, yalnızca bireysel başarı değil, toplumsal etkinlik açısından da kritik önemdedir (Tomlinson, 2003).
İZOTOMİ ND® ile Ne Amaçlanır?
İZOTOMİ ND®, bireyin aşağıda belirtilen sekiz nöro gelişimsel alandaki yetkinlik düzeylerini analiz ederek; kişilik örüntüsünü, öğrenme eğilimlerini ve potansiyel mesleki yönelimlerini kapsamlı bir biçimde ortaya koymayı amaçlar.
1. Dikkat Kontrol Sistemi:
Yürütücü işlevlerin (executive functions) temelidir. Planlama, odaklanma, bilişsel esneklik ve dürtü kontrolü gibi becerileri içerir (Barkley, 1997).
2. Hafıza Sistemi:
Çalışma belleği, kısa süreli ve uzun süreli hafıza süreçlerini kapsar. Bilginin kodlanması, depolanması ve geri çağrılması bu sistemin işlevlerindendir (Baddeley, 2000).
3. Dili Algılama ve İfade Etme Sistemi:
Alıcı ve ifade edici dil becerileri, pragmatik dil kullanımı, mecaz-anlam çözümlemesi gibi üst düzey dilsel yetkinlikleri içerir (Vygotsky, 1962; Snow, 1999).
4. Ardışık Düzenleme Sistemi:
Zaman yönetimi, sıralama, planlı davranış üretme gibi becerileri içerir. Yürütücü işlevlerle doğrudan ilişkilidir (Levine, 2002).
5. Uzamsal Düzenleme Sistemi:
Görsel-mekânsal farkındalık, yön bulma, simetri-asimetri algısı ve üç boyutlu düşünme gibi becerilerle ilgilidir (Gardner, 1993; Piaget & Inhelder, 1967).
6. Beden Uyumlanma Sistemi:
İnce ve kaba motor koordinasyon, proprioseptif farkındalık ve kinestetik beceriler bu sistemin kapsamındadır (Case-Smith & O’Brien, 2010).
7. Karmaşık Düşünme Sistemi:
Yaratıcı düşünme, çok yönlü analiz yapabilme, nedensel ilişkiler kurma ve eleştirel düşünme becerileri bu sistemle ilgilidir (Sternberg, 1985).
8. Sosyal Uyumlanma Sistemi:
Empati, sosyal ipuçlarını tanıma, duygusal zeka, iletişim becerileri ve sosyal etkileşim yetkinliklerini içerir (Goleman, 1995).